با یاد مجاهد شهید مهرانگیز علیانی

زندگینامه شهید

مهرانگیز علیان (مهری)، در سال ۱۳۴۰، در بندرگز به دنیا آمد؛ و تحصیلاتش را تا سال آخر دبیرستان دنبال کرد.
وی که دوستان و همرزمانش او را مهری صدا می‌زدند در جریان قیام مردم ایران علیه نظام سلطنتی در سال ۱۳۵۷، در تظاهراتها شرکت فعال داشت و همان‌جا با سازمان مجاهدین خلق آشنا شد.
پس از پیروزی انقلاب با آشنایی بیشتری که با آرمانهای سازمان در فضای هواداری از سازمان در بندرگز پیدا کرد، به‌عنوان هوادار در تشکل‌های دانش‌آموزی وابسته به بخش دانش‌آموزی سازمان، سازماندهی و وارد فعالیت شد.
وی علاوه بر شرکت در فعالیت‌هایی از قبیل فروش نشریه مجاهد و در جلسات آموزش‌های سازمانی که در تشکیلات گرگان برگزار می‌شد حضور فعالی داشت.
مهری، با وجود سن کم، در انجام مسئولیتهایی که به او سپرده می‌شد بسیار جدی، دقیق و سخت‌کوش بود.
وی در ایستادگی در برابر هجوم وحشیانه پاسداران و بسیجی‌های چماقدار به دفاتر هواداران سازمان در بندرگز و گرگان، جسارت و شجاعت بالایی از خود نشان داد. به‌دلیل همین جسارت، در کنار روحیه پرشورش، در میان میلیشیاهای دانش‌آموز بسیار محبوب بود و از احترام زیادی برخوردار بود.
وی با توجه به شخصیت با صلابت، فداکار و دوست داشتنی‌اش، موفق به جذب دانش‌آموزان زیادی به سازمان گردید.
یکی از همرزمان مهری در آن سال‌ها، در همین رابطه نوشته است: «مهری در عین نوجوانی، شخصیت بسیار جدی و تأثیر گذاری داشت. خیلی ساده‌زیست بود و لباس‌های ساده می‌پوشید و از همان زمان، گویی از دنیای جنسیت، بسیار فاصله داشت».
مهری در سال ۱۳۵۹، به‌دلیل صلاحیتی که از خود نشان داد، در موضع مسئول یکی از تیم‌های میلیشیای دانش‌آموزی در دبیرستان، قرار گرفت.
وی به‌دلیل فعالیت‌هایش، بارها از جانب پاسداران جنایتکار مورد تهدید قرار گرفت، به‌همین دلیل هر بار مجبور شد برای مدتی از بندرگز خارج شود.
پس از سرکوب خونین تظاهرات بزرگ و مسالمت‌آمیز سازمان در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و موج سرکوب و دستگیری هواداران سازمان، مهری با توجه به شناخته‌شدگیش در بندرگز به تشکیلات گرگان منتقل گردید و در آنجا مخفیانه به مبارزاتش ادامه داد.
تا آن‌که بنا‌ به نوشته یکی از همرزمانش: «در یکی از روزهای داغ ابتدای شهریورماه ۱۳۶۰، مهری و پروانه مقربیان به خیابان رفته و با پخش تراکت و اعلامیه بر علیه موج دستگیریها و اعدام جوانان و نوجوانان گوشه‌یی از جنایات خمینی ضدبشر را افشا می‌نمودند. قرارمان بر این بود که پس از پایان کارشان، در مسیر بازگشت، خبر سلامتی بدهند و چون طبق هماهنگی که کرده بودیم، تا ساعت ۴ عصر به ما خبر سلامتی ندادند، ما پایگاه را تخلیه کرده و به محل دیگری نقل مکان کردیم. در روزهای بعد متوجه شدیم که آنها در همان روز دستگیر شده بودند و چون در آن زمان بندرگز زیرمجموعه بهشهر بود، به زندان این شهر منتقل کردند».
مهری پس از دستگیری زیر شکنجه‌های شدید قرار گرفت. اما مقاوم و استوار ایستاد و در محاکمه فرمایشی در بی‌دادگاه رژیم آخوندی به اعدام محکوم شد.
یکی از همرزمان مهری که شاهد صحنه دادگاه وی بوده در این رابطه نوشته است: «وقتی حاجی ایمانی جنایتکار، در یک بی‌دادگاه چند دقیقه‌ای، حکم اعدام را به مهری و پروانه مقربیان ابلاغ کرد، مهری با خنده تمسخرآمیز، رو به ایمانی گفت: ما باید شما را، برای این همه جنایات و کشتار جوانان، در دادگاه خلق، محاکمه کنیم. شما صلاحیت محاکمه ما را ندارید».
دژخیمان خمینی پس از مدتی مهری را از زندان عباس‌آباد بهشهر به زندان بندرگز منتقل کردند و شکنجه وی را ادامه دادند.
بازجویان جانی بارها خانواده وی را تحت فشار گذاشتند تا برای لغو حکم اعدام او، به ندامت تشویقش کنند، اما هر بار در برابر صلابت و ایستادگی وی، بور و کور شدند.
یکی از همبندان سابق مهری در این رابطه نوشته است: «در تمام مدت بازداشت مهری که چند ماه به طول انجامید، زندانبانان اجازه نمی‌دادند تا خانواده‌اش برای او لباس بیاورند و او با همان لباس زمان دستگیری در بازداشت چند ماهه بود. یکی از اقوام مهری در ملاقات به او می‌گوید که مقامات گفته‌اند اگر ندامت کنی من می‌توانم برایت لباس و هر چه که نیاز داری بیاورم، اما مهری دلاور بر او شوریده و گفته بود؛ هرگز از راه و آرمانم باز نخواهم گشت و به لباس هم نیازی ندارم».
سرانجام پاسداران خمینی ملعون به فرماندهی دژخیم عباس محمدی جنایتکار، روز ۵ آبان ۱۳۶۰، با تعداد ۸ خودرو، مهری و همرزم مجاهدش پروانه مقربیان را به ساحل بندرگز منتقل کرده و از آنها خواستند که فرار کنند تا در حین فرار به آنها شلیک کنند. اما مهری و پروانه، دو شیرزن گردن‌فراز مجاهد خلق، با قامتی استوار، در حالی‌که دستشان را درهم قفل کرده بودند، آرام، آرام به سمت دریا رفتند و پاسداران جنایتکار آنها را از پشت به گلوله بسته و به‌شهادت رساندند. بعد از اعدام چون در بندرگز اجازه دفن داده نشد در بهشهر او را بخاک سپردند.
بدین‌ترتیب مهری قهرمان در اوج پاکبازی و وفاداری به آرمان رهایی مردم ایران، به خیل عظیم شهدای مجاهد خلق پیوست

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد
با ارسال تصاویر و زندگینامه شهید، ما را در تکمیل شناسنامه شهیدان یاری رسانید. >>> تلگرام مجاهد: @mojahedin_org

خاطرات

تصاویر یادگاری

تصویر مزار شهید