728 x 90

با یاد مجاهد شهید عبدالله شالیکاریان

مجاهد شهید عبدالله شالیکاریان
مجاهد شهید عبدالله شالیکاریان

محل تولد: بابلسر
شغل:
سن: 23
تحصیلات: سوم دبیرستان
محل شهادت: بابلسر
تاریخ شهادت: 4-4-1364
محل زندان: قزلحصار

زندگینامه شهید


عبدالله شالیکاریان در سال ۱۳۴۱ در بابلسر به دنیا آمد. تحصیلاتش را تا سال سوم نظری در زادگاهش دنبال کرد.
وی در جریان قیام مردم ایران علیه شاه خائن در سال ۱۳۵۷، در تظاهراتها فعالانه شرکت داشت. در همان زمان بود که با سازمان مجاهدین خلق آشنا شد.
پس از پیروزی انقلاب به‌عنوان هوادار سازمان در ارتباط با بخش دانش‌آموزی، فعالیتش را شروع کرد.
به گفته هم‌رزمانش، عبدالله به‌عنوان میلیشیایی پرشور، در انجام مسئولیت‌هایش بسیار جدی و مایه‌گذار بود. تلاش وی در فروش نشریه مجاهد و حضور در جلسات و برنامه‌های سازمان و دکه‌های خیابانی برای معرفی انتشارات و خط و خطوط سازمان چشمگیر بود. به‌دلیل ایمانش به سازمان و جدیت در پیشبرد وظایفی که به‌عهده داشت، بارها مورد حمله چماقداران رژیم قرار گرفت، اما این فشارها باعث نشد که وی قدمی به عقب بگذارد.
در تظاهرات‌های اعتراضی هواداران سازمان نسبت به سرکوب آزادی‌ها و حمله و هجوم فالانژهای رژیم به دکه‌ها و هواداران سازمان، همواره حضور داشت.
پس از تظاهرات بزرگ و مسالمت‌آمیز سازمان در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و سرکوب خونین آن به فرمان خمینی ملعون، عبدالله همراه سایر هم‌رزمانش به‌مبارزه مخفی روی آورد.
چند روز پس از ۳۰ خرداد پایگاهی که وی در آن بود، مورد حمله پاسداران رژیم قرار گرفت، اما عبدالله با موفقیت از صحنه خارج شد و به تهران رفت.
به فاصله کوتاهی در تیرماه سال۱۳۶۰، در تهران مورد شناسایی پاسداران خمینی قرار گرفت و دستگیر شد و سپس به زندان سپاه بابل منتقل گردید.
وی در زندان بابل زیر شکنجه‌های وحشیانه قرار گرفت، اما در برابر همه فشارها مقاوم و استوار ایستاد. به‌همین دلیل در بی‌دادگاه ضد شرع آخوندی به حبس ابد محکوم شد و در سال ۱۳۶۱ به زندان قزل‌حصار کرج منتقل گردید. در زندان قزل‌حصار حکم وی از حبس ابد به ده سال تقلیل یافت.
از آنجا که وی از مقاومین زندان بود و به زندانبانان رژیم باج نمی‌داد و با آنها درگیر می‌شد بارها مورد شکنجه قرار گرفت. بر اثر شدت شکنجه‌ها و ضربات کابل، شکافی در پای وی باز شده بود که به‌شدت عفونت کرد. بر اثر عدم رسیدگی، این عفونت گسترش پیدا کرد و به‌خون وی راه یافت، به‌نحوی که عبدالله در آستانه مرگ قرار گرفت.
مزدوران رژیم که مطمئن شدند که وی زنده نخواهد ماند، برای پوشاندن جنایات خود، وی را در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۳۶۴ از زندان آزاد کردند و عبدالله این مجاهد قهرمان و سر موضع ۵ روز بعد در تاریخ ۳۱ تیر ۱۳۶۴ در خانه بر اثر شکنجه‌های اعمال شده دژخیمان خمینی به شهادت رسید.

 

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد
با ارسال تصاویر و زندگینامه شهید، ما را در تکمیل شناسنامه شهیدان یاری رسانید. >>> تلگرام مجاهد: @mojahedin_org

 

خاطرات


 

 

تصاویر یادگاری


 

 

تصویر مزار شهید


 

 

										
											<iframe style="border:none" width="100%" scrolling="no" src="https://www.mojahedin.org/if/143e2868-675a-4af1-baca-bf0a91bcddd0"></iframe>
										
									

گزیده ها

تازه‌ترین اخبار و مقالات