728 x 90

با یاد مجاهد شهید امیر (فرمانده بهمن) اسدیان

 مجاهد شهید امیر (فرمانده بهمن) اسدیان
مجاهد شهید امیر (فرمانده بهمن) اسدیان

رزمنده شجاع مجاهد خلق، امیر اسدیان متولد۱۳۴۲-سن ۱۹ ساله مجرد -نام پدر رضا در یک خانواده متوسط در جنوب شهر تهران بدنیا آمد. او در جریان قیام ۵۷ به فعالیت پرداخت و به‌سرعت چهره محبوبی در محل و بین اقوام و آشنایان شد و برای او احترام خاصی قائل بودند تا سال ۱۳۵۸ در دبیرستان دکتر نصیری تحصیل می‌کرد و در سال تحصیلی ۵۹ سال چهارم نظری را در مدرسه دکتر هوشیار گذراند. او در همین مدرسه بود که به تشکیلات دانش آموزی آن پیوست و به‌سرعت یکی از مسئولان تشکیلات مدرسه دکتر هوشیار شد. بعدها مسئولیت او به مسئولیت تدارکات ناحیه ارتقاء پیدا کرد.

امیر، مجاهدی پرشور و شورشی بود و در تمامی فعالیت‌ها شرکت داشت. او مجاهدی بسیار با عزم و اراده بود فوق‌العاده تشکیلاتی با انضباط بود، به‌طوری‌که به‌دلیل شایستگی‌هایی که از خود نشان می‌داد، همواره زبان‌زد دیگر همرزمانش بود.

همزمان با نزدیک شدن به روز تاریخی ۳۰ خرداد، او فرمانده یک اکیپ دانش آموزی بود که در ۳۰ خرداد و تظاهراتهای قبل از آن در صحنه‌های بسیاری حضور داشت .

با شروع مقاومت انقلابی مسلحانه، امیر دلیر که به «فرمانده بهمن» شناخته می‌شد- به یکی از فرماندهان اصلی صحنه‌های نبرد تبدیل شد.وی بارها پس از مجازات عناصر دشمن با شجاعت از چنگ پاسداران، از منطقه عملیات خارج می‌شد.

پاسداران جنایتکار و بازجویان اوین به‌طور دیوانه‌واری در پی تعقیب و دستگیری وی بودند که بارها با تهاجم حداکثر و آتش انقلابی از مهلکه و از چنگ آنان گریخته بود. یک بار نیز تیر به پایش اصابت کرد و یک ماه و نیم تحت مداوا بود ولی بر عزم و جزمش افزود و با روحیه صد چندان در حالیکه هنوز جراحت پایش خوب نشده بود مشتاقانه به ادامه فعالیت‌هایش پرداخت.

سرانجام در ۱۲فروردین سال ۱۳۶۱ در خیابان نظام آباد تهران در محاصره پاسداران قرار می‌گیرد و پس از نبردی قهرمانانه و حماسی بعد از اتمام گلوله‌های سلاحش، با نارنجکی که در دست داشت، جان خویش را فدای عهد و آرمانش کرده و به‌شهادت می‌رسد. به این ترتیب او داغ دستگیر شدن را بر دل پاسداران و بازجویان می‌گذارد و اسرار خلق محبوبش را با خود حفظ می‌کند.

تأثیرات رفتار و منش انسانی او همراه با جسارت و دلاوری بی‌مانندش؛ و در نهایت شهادت حماسی و قهرمانانه‌اش، تأثیر بسیاری در پیرامون از خود بر جای گذاشت.

از جمله مجاهد شهید عبدالحسین موسوی‌نظری (امیر)، از مجاهدان قهرمان عملیات کبیر فروغ جاویدان در وصیت‌نامه خود علت انتخاب نام مستعار «امیر» را چنین بازگو کرده بود:

«من عبدالحسین موسوی نظری، نام مستعار خود را امیر گذاشته‌ام با یاد مجاهد شهید امیر اسدیان... این‌چنین است که به تأسی از امیرها و بر اثر اصل طلایی حداکثر تهاجم رزمندگان مقاومت در مواجهه با مزدوران خمینی... با غرش هر نارنجک، امیر است که سرود آزادی سر می‌دهد… باشد تا من نیز همانند او به عهدم با خدا و خلق وفا کنم».

با یاد مجاهد قهرمان امیر اسدیان (فرمانده بهمن) وصیت نامه پرشور او که از ایمان و یقین و مسئولیت‌پذیری او نسبت به مردم محروم و ستمدیده و جامعه ایران برای رسیدن به آزاده و سعادت برمی‌گردد ضمیمه است:

وصیت نامه مجاهد شهید امیر اسدیان

إِذَا جَاء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجاً فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کَانَ تَوَّاباً

وقتی یاری و کمک خداوند فرا رسد پیروزی و ظفر حاصل خواهد شد...

آری وقتی یاری خدا فرا رسد ولی چطور و چگونه یاری خدا فرا می‌رسد . آیا جز از طریق یاری کردن ما (انسان‌ها) به پرورگار. یاری ما به پروردگار یعنی قیام در راه آرمانهای الهی که این مسیر جز از طریق خدمت به خلق خدا میسر نمی‌باشد . پس بیایید قشری فکر نکنیم و وقتی جامعه‌ای پر از ظلم را می‌بینیم نگوییم که خدا نیست اگر می‌بود نمی‌گذاشت که این همه ظلم بیداد کند. در جامعه امروزی ما مجاهدین با خون خود تاریخ را گواه می‌گیریند که در راه خدمت به خلق خدا یعنی قیام در راه آرمانهای الهی ذره‌ای کوتاهی ننموده و از مال و ناموس و جان خود در این راه مایه گذاشتند و من نیز به‌عنوان یکی از هواداران مجاهدین یعنی یک مسلمان به‌عنوان شیعه که اعتقاد دارم این سازمان ادامه دهنده حرکت انبیا است اهداف و آرمانهایم را که عبارت است از برابری و برادری و عدالت و قسط در تمامی نقاط جهان در آن متبلور می‌بینیم و فعالیت‌هایم را در چارچوب تشکیلاتی و سیاسی و ایدئولوژیک این سازمان انجام دادم، و اگر در این راه توفیق شهادت نصیبم شد از شما بستگانم می‌خواهم که مبادا به‌خاطر من عزاداری کنید و شیون و زاری راه بیاندازید زیرا که مرگ به در خانه همه می‌رود ولی این را بدانید که مرگ سرخ به از زندگی ننگین است.

وصیتم در درجه اول به پدر و مادر مجاهدپرورم و بعد بستگان و فامیل این است که از هر طریقی که می‌توانید دنبال راه سرخ شهدا را گرفته و تا رسیدن به سر منزل مقصود ادامه دهید و نگذاریدکه خون امثال من و حبیب ها، پایمال شود، و وصیتم به همه بندگان خدا است که لازم نیست حتماً در تشکیلات مجاهدین باشیم فقط اگر نام انسان را برخود نهاده‌ایم اعمال و رفتاری درخور اسممان داشته باشیم، و خودمان راهم گول نزنیم که نمی‌دانیم انسانیت یعنی چه؟

و چه زیباست روزی که خلق به کمک پیشگامان مجاهدش بندهای استبداد و دیکتاتوری را از هم می‌درد و آزادی را به ارمغان می‌اورد.

آری پیروزی از آن خلقهاست .

وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ

امیر اسدیان ۲۸ مهر ۱۳۶۰ ساعت ۹ شب

-وصیت نامه مجاهد شهید امیر اسدیان

وصیت نامه مجاهد شهید امیر اسدیان